lia's profilemevrouwtje tutuutPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
mevrouwtje tutuutzo noemt mijn kleindochter mij af en toe
VerbouwingJullie zullen wel denken we horen helemaal maar niets meer van haar in ons gastenboek en ze reageert helemaal nergens op... Klopt!
We zijn momenteel heel druk aan het verbouwen. Een paar weken geleden al voorzichtig in de avonduren begonnen met mozaiekparket slopen. Alles moest losgehakt worden dus dat was een beste klus. Daarna is de schoorsteen er uit gesloopt, de steenstrips zijn van de muur gehakt. Het plafond hebben we verwijderd evenals een houten muur en we hebben twee deurkozijnen er uit gezaagd
Je wilt niet weten wat een zooitje het hier was. Mijn hele huis zat iedere keer van onder tot boven onder het stof. Ik heb geprobeerd om het boven een beetje schoon te houden en ging om de dag de slaapkamers maar even soppen want ik heb een huisstofallergie en nies mijn eigen het rambam momenteel. We hebben werkelijk waar 7 kruiwagens met alleen maar stof en heel klein puin afgevoerd. Het grote puin en al het hout heeft John op zijn vrachtwagen geladen en naarzijn baas (verwerkingsbedrijf) gebracht.
We zitten nu net weer in de opbouwfase. Electrabedrading is allemaal weggewerkt, alle stopcontacten zijn verplaatst naar net boven de plinten en vandaag gaat John samen met zijn broer en onze buurman het plafond plaatsen. Zondag komt een zwager weer vast 3 muren aansmeren en dan krijgen we weer een klein beetje zicht op de chaos.
Je weet dat het eerst een rotzooi moet worden voordat het weer mooi word maar toch, af en zoekt zakt de moed je in de schoenen en het feit dat we alelmaal hele mooie nieuwe meubels hebben gekocht houdt me op zo'n moment overeind. Want het eindresultaat gaat helemaal geweldig worden!
Als je trouwens Robbert van den Broeke (van Irene Moors) zou moeten geloven dan barst het bij ons van de entiteiten (zie foto's), maar geloof me, het is enkel stof! Het sporten staat momenteel op non-actief maar dat komt wel weer. Wel zijn we ondertussen aan het lijnen. 6 weken geleden zijn we met het Sonja Bakker dieet begonnen en inmiddels is er bij John al 13 kilo af en bij mij bijna 10 kilo. Dat gaat dus als een speer en is voor iedereen aan te raden. We hebben nog nooit zo gezond gegeten en voelen ons prima.
Het kan wel weer even duren voordat ik weer wat schrijf. Gastenboeken doe ik momenteel helemaal niet want daar gaat veel te veel tijd in zitten. Ik heb het vorige week nog even geprobeerd en deed er een kwartier over om in twee gb iets te schrijven want constant sloeg alles vast.
Ik wens iedereen nog een mooie nazomer, dat hebben we wel verdiend na al die bakken regen. Dank jullie wel voor je trouwe bezoekjes en berichten in mijn gastenboek.
Liefs, Lia vreemde vogelsGisteren zijn Jessie en ik met de trein naar Bart toe gegaan in Utrecht omdat hij vandaag jarig is. Bart heeft pas een nieuwe laptop en kan daar de raarste fratsen mee uithalen. Dat moest natuurlijk uitgeprobeerd worden. Ook John die ons weer op kwam halen moest er aan geloven. Het was gezellig, fijn om te zien dat hij de draad weer heeft opgepakt en dat het zo goed met hem gaat! Nu nog even voor hem duimen dat hij die nieuwe baan krijgt. Herkenbaar?
vakantie in Tunesie
Onze vakantie naar Monastir in Tunesië begon met 2 uur vertraging op Schiphol. Bij aankomst op Monastir Airport stond er een aftands busje op ons te wachten waarmee we getransporteerd zouden worden. De koffers werden op het dak gehesen en zo’n 30 man moest zich in het busje proppen. Hilariteit alom en dat werd nog erger toen een aantal bij het 1e hotel de koffers naar binnen zag verdwijnen. Aangekomen (samen met een anders stel) bij ons hotel dat op 3 minuten loopafstand lag van de luchthaven was alles behalve de receptie stikdonker en stil. Nou dachten we, dat oogt gezellig! De volgende ochtend bij het opstaan bleken we een prachtig uitzicht over het zwembad en een deel van de zee te hebben. De algemene indruk van het hotel is prima en vinden wij een aanrader voor iedereen die nog eens naar Tunesië wil. Het is Moors ingericht, schoon en ruim en heel vriendelijk personeel. Deels natuurlijk ook door de fooitjes die je geeft want daar moeten ze het van hebben. Maar dan vliegen ze ook voor je. Zodra we de eetzaal binnenkwamen kwam onze ober ons verwelkomen, vroeg of je koffie wilde, schonk je sapje bij zodra het op was en las alle wensen van je lippen. Het eten was even wennen maar er was altijd genoeg bij naar onze zin, vooral de desserts waren erg lekker. Er was een groot animatieteam dat zich de hele dag bezig hield met strand- en waterspelletjes, de kinderen vermaakten, salsales gaf en noem maar op. De shows die zij 's avonds deden waren erg leuk en er zaten hele goede optredens bij. Vooral Marco was een topartiest! Wij hadden het meest met Sagon te maken. De Casanova van het hotel die goed in de markt lag bij de jonge meiden. Maar ook wij vonden hem erg leuk want hij kwam vaak even gezellig een praatje maken en hij had een lekker vrolijk bekkie. Al snel hadden we contact met het andere stel dat gelijk met ons was aangekomen, Gerry en Anton uit Vlaardingen en onze eerste gezamelijke trip was naar de Medina van Sousse. Gerry en ik hebben ons behoorlijk uitgeleefd in de tassenwinkels en hebben hele voorraden parfum ingeslagen. Het kost daar bijna niets en was een leuk cadeautje voor de planten watergevers, de postpakkers etc. die thuis de boel voor ons bijhielden. Het afdingen is een sport waar we geen genoeg van konden krijgen en we hadden dan ook reuze lol. Vooral om die mafkees die mij zo'n mooie vrouw vond en eens in mijn arm kneep om te zien of het allemaal echt was en terwijl zijn blik afdwaalde vroeg of het geen silliconen waren. al snel hadden we gevonden waar het heel gezellig was en waar (wonder boven wonder) de toiletten schoon waren. Want buiten het hotel zijn schone toiletten behoorlijk schaars in Tunesie en menigmaal zijn de rillingen over mijn rug gelopen. Ik wilde heel graag de tweedaagse excursie doen naar de Sahara maar John had vooraf zijn bedenkingen. Gelukkig (ff doordrammen) zijn we toch gegaan en daar hebben we allebei geen moment spijt van gehad. Het was een belevenis om in de Sahara de zon onder te zien gaan. Je voelt je dan zo klein en eigenlijk dankbaar dat je dat eens mee mag maken. John en Lia, uit het kleine dorpje Spaarndam op de rug van een kameel op die grote uitgestrekte zandvlakte en dan zoiets moois zien. Ja daar zullen we nog wel eens aan terugdenken! Maar die hitte daar.....Het was of er constant een hitte kanon jouw kant op stond te blazen!
We sliepen in een hotel dat speciaal voor toeristenexcursies was gebouwd. Logisch want geen mens gaat voor zijn lol een weekje gezellig in de Sahara zitten. Om 4.00 uur werden we gewekt en om 5.00 uur zaten we weer in de bus richting het Zoutmeer. Op een gegeven moment stond de bus stil, moesten we uitstappen en even later kwam de zon weer op. Prachtig! Daarna bezochten we een grote oase en ook dat was prachtig. Ik heb mijn voorstelling van een oase aardig bij moeten stellen. In mijn gedachten waren het altijd 3 of 4 palmboompjes met een klein plasje water, net genoeg voor de verdwalers in de Sahara, maar het was echt heel groot. Volop fruitbomen waaraan de kokosnoten, sinasappels, dadels, vijgen, citroenen, bananen enz. groeiden. Daarna gingen we verder met de jeeps. We hadden een echt Parijs - Dakar gevoel toen we door het zand heen crosten. Daarna trokken we een stukje het Andesgebergte in. Het viel niet mee om een berg te beklimmen terwijl het zeker 45 graden was maar het was toch wel de moeite waard want midden tussen die droge rotsbergen vind je dan ineens weer een prachtig plekje. Het gaat hier te ver om alles op te schrijven waar we van genoten hebben maar het was een reuze leuke vakantie, de zee en het zwembad waren het einde, de temperatuur had iets minder mogen zijn want iedere dag 40 -45 graden is wel heel erg heet. Maar dat compenseerden we met de wodka-lemons want die smaakten heerlijk!! Al met al weer een vakantie met een gouden randje, mede dankzij het gezelschap van onze vakantievriendjes Gerry en Anton en later ook Caroline en Marcel! Maar ja, na 15 dagen hitte is het toch ook zalig om weer naar huis te gaan en zeker als dan blijkt dat Tamara en Jessie met grote letters WELKOM THUIS op het raam hebben gehangen en zeg nou zelf; voor zo'n heerlijk scheetje wil toch iedereen weer naar huis toe! We zijn midden in de nacht thuisgekomen maar om kwart over zeven stond ons moppie naast het bed. Tamara zei: Ze was niet meer te houden en wilde perse naar opa en oma toe! Wil je nog meer foto's zien? Kijk dan in mijn fotoalbum! roerig weekje
Jessie in de Efteling Oef dat is al weer heel lang geleden dat ik een logje gemaakt heb. Als ik heel eerlijk ben dan moet ik bekennen dat ik er niet zoveel zin meer in heb. Ik vond het altijd heel gezellig om al mijn space vrienden en vriendinnen af te gaan om een groetje te brengen maar de laatste tijd duurt het zo ontiegelijk lang voordat je eindelijk op een space bent dat ik het geduld niet zo goed meer kan opbrengen. Maar goed, nu dan even een logje. Er staat ons een roerig weekje voor de boeg. Jongste dochter krijgt deze week de sleutel van de flat die zij gekocht heeft. We hebben vanmiddag weer lopen shoppen en ik weet zeker dat ze een hartstikke leuk huis krijgt. Beide dochters lopen op de toppen van hun zenuwen want ze moeten allebei, de een vandaag en de ander morgen examen woningfinanciering doen en hebben de laatste tijd niets anders gedaan dan leren, leren en leren. Jessie komt deze week 4 daagjes bij me, waarvan ze er nog 2 vakantie heeft dus dat wordt weer heel gezellig. Dan gaan we komend weekend de jongste verhuizen en ondertussen moet ook alle was weggewerkt, het huis nog even gepoetst want volgende week dinsdag gaan we richting Tunesië. Ik verheug me er mateloos op want ik ben heel erg toe aan zon, zee, strand en vooral rust!!. Dus voorlopig duurt het wel weer even voor ik me laat horen en wens ik iedereen veel zon en veel plezier. Wie o wieSURPRISE Tamara en Kathy
Gisteravond lag er een grote envelop op de mat met Lia en John er op geschreven en toen ik hem open maakte kwam deze foto van mijn twee dochters er uit. Hij is genomen op het Zomerfeest in September vorig jaar. Alleen weten wij niet wie de gulle gever is die de foto 1x in groot formaat heeft afgedrukt en 3x kleinere. Mijn meiden kunnen zich niet herinneren wie de foto gemaakt heeft dus bij deze wil ik mijn onbekende dorpsgenoot heel erg bedanken want ik vind de foto prachtig en ben er heel blij mee
Uitwisseling met Saxilbyv.l.n.r. : John, Tamara, Jessie, Alex, Maggie, Lia, Kathy en Ian
In 1989 is onze gemeente een jumelage aangegaan met Saxilby in Engeland. Onze voetbalvereniging heeft contact gezocht met The Athletic Footballclub en vanaf 1990 vindt er jaarlijks met Pasen een uitwisseling plaats. dwz het ene jaar gaan wij naar Saxilby en het andere jaar komen zij bij ons.
Dit jaar waren zij aan de beurt om de tocht over de Noordzee te maken en op donderdag 13 april jl om ongeveer 18.00 uur kwam de bus ons Sportpark oprijden met daarin 51 engelse kinderen, leiders en ouders.
Ook wij waren weer gastgezin en dat zijn we al vanaf 1992 en we hebben al die jaren dezelfde mensen in huis gehad. Zij kwamen in eerste instantie met hun oudste zoon mee en hun jongste Alex was toen net 3 maanden oud.
Inmiddels zijn wij ook al diverse keren meegeweest met Pasen maar niet elke keer. Wel zijn we een keer een week in de zomervakantie geweest en zij hebben al twee maal 10 dagen bij ons hun vakantie doorgebracht. We hebben het nageteld, zij hebben al 11 maal bij ons gelogeerd.
Zo'n weekend is altijd dolle pret maar wel slopend. Op donderdag kwamen zij dus en werden ontvangen met een heerlijk koud buffet, gemaakt door alle gastmoeders. Vrijdag zijn beide voetbalverenigingen naar de Amsterdam Arena geweest, naar Holland Experions en hebben zij een rondvaart gemaakt. 's avonds zijn we tot in de late uurtjes doorgegaan in de kantine. Op zaterdag hebben zij meegedaan aan ons Paastoernooi en 's avonds hebben we een daverend feest gehad met optreden van een live band. Vanochtend (zondag) hebben we afgesloten met een gezamelijke brunch in de kantine en hebben wij hen om 13.00 uur uitgezwaaid.
Daarna zijn we lekker naar huis gegaan en hebben we de hele middag behoorlijk brak op de bank gehangen. Terugkijkend op het zoveelste leuke weekend met onze engelse vrienden die inmiddels meer familie dan vrienden voor ons zijn geworden.
Zoals altijd neemt de vertrekkende ploeg op passende wijze afscheid. Zonder dat zou het weekend niet compleet zijn!!!
mijn oudsteHoera, Tamara is jarig...
Gefeliciteerd wijffie...
Het wordt vandaag een druk dagje voor je. Eerst werken bij je nieuwe baas en dan vanavond gezellig je verjaardag vieren. Jessie is al dagen helemaal opgewonden en gelukkig heeft ze niet verklapt dat ze een handje op school gemaakt heeft haha! Valt ook niet mee voor dat kleine moppie. Ze is stapelgek op haar mama en dat kan ook niet anders want je bent een geweldig lieve moeder voor haar en ik wil even zeggen dat ik mega trots op je ben want je moet het allemaal in je eentje doen maar dat doe je super. dat was schrikken!!Ik heb het er al een poosje niet meer over gehad maar het sporten gaat nog steeds door. We gaan 3x per week waarvan de zondagochtend standaard is. Klokslag half negen komt mijn zwager met de auto voorrijden en gaan we met zijn drietjes welgemoed richting sportschool. Behalve vanochtend... ja hij kwam wel maar dat welgemoed zat er bij mij niet zo in vandaag. Eigenlijk had ik geen fuck zin om te gaan! Zelfs toen ik eenmaal op de fiets zat ontbrak het me aan moed om er eens flink tegenaan te gaan. Maar gaandeweg komt dan toch de energie terug en ruim 2 en een half uur later bleek dat ik nog nooit zoveel calorieen in een keer verbruikt had. Ik zat in de 940. Toch wel weer lekker om op terug te kijken. Alleen de power plate heb ik vandaag maar overgeslagen want die waren steeds bezet.
In de vakantie ben ik trouwens regelmatig even de sauna ingedoken. Heerlijk die Turkse stoombaden! Er was daar ook een staande zonnebank. Voor wie dat nog niet kent: Het is een cabine met een kleine ruimte om je om te kleden en een ronde ruimte waarin 3x 14 lampen op je gericht staan. En je staat dus gewoon!!
Natuurlijk moest ik ook dat uitproberen en op zich was het best lekker. Het was alleen niet zo geweldig dat toen ik er uit wilde, de deur niet open wilde gaan. Het slot draaide door. Nou zat John op een paar meter afstand dus ik keihard roepen maar door al dat gekrijs van die kinderen hoorde hij natuurlijk niets. Inmiddels begon ik al een beetje panisch te worden want ik kan er echt niet tegen om opgesloten te zitten. Maar ik troostte me met de gedachte dat John wist dat ik er maar 5 minuutjes in zou gaan en dat hij na verloop van tijd toch wel zou opmerken dat ik wel heel lang wegbleef. Maar ondertussen stond ik toch flink aan die deur te scheuren in de hoop dat hij zou opengaan. En ja hoor, na lange tijd (zal misschien 2 minuten geweest zijn) kreeg ik dat ding eindelijk open en heb zeker nog 10 minuten zitten shaken van de schrik. De volgende dag is John voor de deur gaan staan zodat ik toch kon gaan maar niets hoefde af te sluiten. weer thuisWe zijn weer thuis na een paar heerlijke dagen in het Limburgse Baarlo. We hebben het heel gezellig gehad en het was een feestje voor ons om Jessie bij ons te hebben. Wat heeft dat moppie genoten in het zwembad. Ze was echt het water niet uit te slaan en heeft zich heerlijk vermaakt. Ze kletst altijd tegen iedereen aan en heeft dus iedere dag binnen no time weer een vriendje of vriendinnetje op de kop getikt waar ze uren mee speelt. Honderden keren van de blauwe glijbaan, na de 2e dag dorst ze ook van de drakenglijbaan en ook de stroomversnelling vond ze prachtig. Ze had zelfs geen tijd om even iets te eten of te drinken en even uitrusten was er al helemaal niet bij.
Op maandagmiddag gingen we naar het dorp voor boodschappen en daar bleek alles gesloten en de straten afgezet omdat de plaatselijke carnavalsoptocht langs zou komen. Heel leuk vonden we dat want het was voor ons ook voor het eerst dat we zoiets meemaakten. Jessie keek haar ogen uit en vond alles prachtig.
Aan het eind van de 2e dag ging opa 's avonds naar het dorp om chips te halen en ze was stomverbaast toen hij ineens met mama terugkwam. Mama zou twee nachtjes blijven en dat was natuurlijk feest.
Na een aantal keren kinderdisco en knutselhoek was het vrijdag toch weer tijd om te vertrekken. En natuurlijk is het altijd weer lekker thuiskomen. Maar de volgende keer als we weer een midweekje gaan plannen we het weer in de schoolvakantie want het was hartstikke gezellig!
Op naar Limburg!Hoi, leuk dat je langs komt. Nog leuker als je ook een berichtje achterlaat maar het kan even duren voordat je een reactie hoort want we zijn er een paar daagjes tussenuit.
Gelukkig is Jessie weer helemaal opgeknapt en kan ze lekker met ons mee. En wat ze niet weet is dat mama dinsdagavond ook komt en dan twee nachtjes blijft.
Dus dat wordt dolle pret!
Doei doei, tot volgende week! turks fruitGisteravond zijn we in de Meervaart in Amsterdam naar Turks Fruit geweest met in de hoofdrol Antonie Kamerling. Eigenlijk had ik niet eens zoveel zin om te gaan. Voorheen gingen we eigenlijk alleen naar de grote Joop vd Ende producties als Aida en de drie Musketiers en dat was geweldig. Maar een paar maanden geleden zijn we naar Jesus Christ Superstar gegaan en dat viel best wel tegen. Geen mooie decors, geen lichtenspel noem maar op.
Maar gisteravond was het helemaal geweldig. Wat een goede acteurs. Sjoerd Plysier speelt een hele komische maar ook ontroerende rol als de vader van Olga. Antonie Kamerling speelde heel goed en ook het achtergrond koor en de band werden heel goed bij het geheel betrokken. Nee we hebben echt een heerlijke avond gehad. Ik was altijd al fan van het boek van Jan Wolkers en de film met Rutger Hauer en Monique van der Ven , maar ik ben nu zeker ook fan van de musical.
Ik stuur hem op cursusHebben jullie dat nou ook? Dat je af en toe denkt dat je je mans moeder bent en hem constant moet opvoeden. "Schat, zet je schoenen in het kastje en niet onder tafel" of "mop gooi je sporttas gelijk even naar boven ipv midden in de gang" en oh ja, doe dan ook je handdoek en kleren in de was anders stinkt het de volgende keer zo". Dat en ga zo maar door.
Hij is lief hoor, maar ik word er af en toe best moe(deloos) van. Toch denk ik dat ik nu de oplossing heb. IK STUUR HEM OP CURSUS!
Een kleine uitleg over de cursis:
De cursus is alleen toegankelijk voor mannen!
Let op: vanwege de complexiteit en moeilijkheidsgraad van de lessen zal elke cursus maximaal 8 cursisten accepteren
De cursus is verdeeld over 2 dagen en zal de volgende onderwerpen omvatten:
DAG 1
HOE GEEF IK DE PLANTEN WATER?
Stappenplan en diavoorstelling
TOILETROLLEN - GROEIEN ZE VANZELF WEER AAN?
Groepsdiscussie
VERSCHILLEN TUSSEN DE WASMAND EN DE VLOER
Oefenen met verschillende soorten wasmanden (visualisatietraining)
HOE DRAAI IK HET DOPJE TERUG OP DE TANDPASTA-TUBE
Training van de fijne motoriek onder begeleiding van een fysiotherapeut
IS HET GENETISCH GEZIEN MOGELIJK STIL TE ZITTEN ALS ZIJ FILEPARKEERT?
Rij-simulator
DE AFSTANDSBEDIENING
De afstandsbediening loslaten: telefonische hulplijn en diverse praatgroepen
HOE KAN JE DINGEN VINDEN?
Training in het zoeken op de goede plek in plaats van schreeuwend het hele huis overhoop te halen. Open forum
DAG 2
LEGE MELKPAKKEN: KOELKAST OF PRULLENMAND
Groepsdiscussie en rollenspel
BLOEMEN MEEBRENGEN VOOR HAAR IS NIET SCHADELIJK VOOR JE
PowerPoint presentatie
ECHTE MANNEN VRAGEN DE WEG ALS ZE VERDWAALD ZIJN
Waargebeurd verhaal van de man die het eens probeerde
DE VAAT / SERVIESGOED: VLIEGEN ZE VANZELF NAAR HET AANRECHT / AFWASMACHINE
Debat met enkele experts
BASISVERSCHILLEN TUSSEN JE MOEDER EN JE PARTNER
Praktijkles en rollenspel
BELANGRIJKE DATA ONTHOUDEN & BELLEN ALS JE LATER THUIS KOMT
Neem agenda /PDA mee naar de cursus
LOSLATEN: ER MEE LEREN LEVEN DAT JE TOCH NOOIT GELIJK HEBT
Persoonlijke begeleiding
STUUR DIT ZO SNEL MOGELIJK DOOR, DES TE SNELLER KUNNEN WE STARTEN!
VakantieNa heel veel gesnuffel in zowel de reisgidsen die ons altijd bij bossen worden toegestuurd en op internet zijn we er uit. Het wordt dit jaar maar geen Turkije maar Tunesie.
Nu nog even John over zien te halen om een tweedaagse excursie door de woestijn te gaan doen. Hij wil nog niet maar het lijkt mij best avontuurlijk. Weer eens iets anders dan alleen met je gat op het strand liggen.
In eerste instantie leek Egypte ons ook het einde maar door de verhalen dat je daar buiten je hotel contstant toeristenpolitie met karabijnen ziet en excursies onder militaire bewaking moet maken zien we niet zitten. Ik hoef geen geweer in mijn nek als ik op vakantie ben! de power-plateVanavond hebben we een introductieles gehad op de Powe Plate. Afgelopven week zijn er 2 gloednieuwe exemplaren geplaatst en voordat je er op mag moet je eerst zo'n introductie en daarna nog een gerichte training onder begeleiding doen. Ik zou de introductie samen met Kathy doen maar zij was ziek en dus nam John haar plaats in. Op zich was het best leuk Het is een raar idee dat je in een kleine 20 minuten een volledige training kunt afwerken.
Frappant was het stretchen. We moesten proberen met gestrekte benen de handen op de grond te plaatsen. Het lukte me net niet om met mijn vingertoppen de grond aan te raken maar na 15 seconden op de plaat kwam ik ruimschoots met mijn halve hand op de grond. Deze sessie van 30 seconden kon ik niet afmaken maar dat komt omdat ik de Ziekte van Meniere heb, een aandoening aan mijn evenwichtsorgaan en doordat ik gebogen moest staan met mijn hoofd naar beneden, raakte ik mijn balans kwijt.
De buikspier- en beenspieroefeningen waren best heftig maar goed uit te houden. Al met al wel heel leuk. Het werd ons afgeraden om daarna nog krachtoefeningen te doen maar cardio mocht wel. We begonnen met fietsen en ik kon met gemak 2 levels hoger fietsen dan normaal. Maar toen was de rek er ook uit en had ik totaal geen puf meer voor de loopband en het steppen.
Uiteindelijk hebben we de cardio niet afgemaakt en hadden we niet het voldane gevoel wat we anders na afloop hebben en normaal zijn we reuze energiek na de training maar nu waren we eigenlijk doodmoe. Voor ons dus voortaan alleen maar de power plate na de cardio training. Even pronkenIk vond eigenlijk dat het de hoogste tijd werd dat ik weer eens met mijn kleinkind ging pronken. Dus hier is ze. Deze foto is genomen toen Tamara, Kathy en Jessie met zijn drieen op de foto gingen voor mijn 50e verjaardag. De fotograaf wilde perse een foto van Jessie alleen maken maar omdat Tamara alleenstaande moeder is, was de decembermaand al duur genoeg en heeft ze met pijn in haar hart de foto in de winkel laten liggen.
Maar ja, daar kwam ik al vrij snel achter en heb de fotograaf gebeld dat ik de foto alsnog kwam ophalen. Had ik gelijk een leuk kerstcadeautje voor Tamara maar natuurlijk niet voordat ik hem zelf eerst had ingescand.
![]() Jessie is hier iets ouder dan 4 jaar!
Hoogste tijdHet is de hoogste tijd om weer eens een logje te schrijven want de vorige stamt nog uit het vorige jaar. Het nieuwe jaar zijn we voortvarend begonnen om ons goede voornemen in daden om te zetten en dus hebben Kathy, John en ik ons aangemeld voor de sportschool. Ik had er een hard hoofd in want de laatste keer dat ik gesport heb was al weer 8 maanden geleden.
Inmiddels ging mijn conditie met sprongen achteruit, mijn gewicht met nog hogere sprongen vooruit dus kon ik er niet meer onderuit. Wat een zin he? Maar na nu een aantal keren te zijn geweest moet ik zeggen dat ik het weer heerlijk vind. Voorheen ging ik altijd 's morgens maar nu gaan we ook vaak 's avond rond een uurtje of 7 en dat bevalt best. Het is een supergrote sportschool met onwijs veel apparaten zodat je niet elke keer moet wachten voordat je iets kunt doen. Ook geven ze volop lessen en ben ik van plan eens een pilates les uit te gaan proberen. En wie weet als ik nog eens een superconditie krijg, ga ik misschien wel een keertje met Kathy mee spinnen want dan vliegen de calorien er echt af. En dat mag ook wel want mijn streven is om er 25 kilo af te krijgen. Ik krijg zowat een rolberoerte als ik er aan denk maar ik wil het toch echt.
Dus zijn we niet alleen aan het trainen maar worden ook de eetgewoontes weer eens danig onder de loep genomen en veranderd. Nou moet ik zeggen dat in de zomermaanden gek ben op een bak sla maar 's winters kan me dat toch minder bekoren maar alla, allles voor het goede doel! Ik heb mezelf wel wat leuks in het vooruitzicht gesteld want als er 10 kilo af is dan ga ik met Bart (je weet wel) uit eten. Kijk dat is gezellig dus daar ga ik voor! En het gekke is, daar verheug ik me op dus is het veel makkelijker om dingen te laten staan waar je trek in hebt. Zelfs mijn portje 's avonds heb ik al diverse keren overgeslagen, nou dat wil wat zeggen hoor!
Maar nu even iets anders? Hebben jullie ook zo'n moeite om 's avonds op je eigen space of die van anderen te komen? In de ochtend gaat het nog wel maar ik kom er nu al drie avonden niet meer op en dat vind ik flink balen.
Ik was trouwens flink aan het spitten in de reisgidsen om weer een vakantie in Turkije te boeken maar daar zien we nu maar van af met de vogelpest daar. Ik wil me niet bang laten maken maar ben ook niet van plan om het op te zoeken. We hebben vorig jaar al genoeg stress gehad omdat we met Onur Air moesten vliegen.
We richten ons nu op Egypte dus wie er daar ervaring heeft of een leuk hotel weet, laat maar horen!! Een heerlijke Kerst
Kerst! Wekenlang ben je er mee bezig en dan hoeps, voor je het weet is het weer voorbij. Vandaag zijn John en ik lekker met zijn tweetjes en gaan we straks even uitwaaien op het strand. Normaal zouden we dan Zoe meenemen maar mevrouw is loops en dan lijkt het ons niet verstandig om met haar de drukte op te zoeken. Dus is John nu een eind met haar aan het lopen en gaan we straks samen richting Zandvoort.
Gisteren was een heerlijke dag. Lekker relaxed. Mijn ouders kwamen 's middags, Tamara en Jessie kwamen ook al bijtijds en Bart, Kathy's ex vriend was kerstavond al gekomen.
We hadden besloten om het kerstontbijt niet zo vroeg te houden dus zaten we pas om half 11 met zijn viertjes aan tafel en hebben heerlijk rustig zitten genieten van de croissants en het kerstbrood.
Daarna heeft Bart de radio in Kathy's nieuwe auto ingebouwd. Hij is autoverkoper en had een prachtige peugeot ingeruild, haar getipt en voor een heel zacht prijsje aan haar verkocht. Mevrouw wilde er wel graag een cd speler in, ipv een gewone radio dus ook dat kon hij voor haar regelen. Keet is heel gelukkig met haar autootje en Bart was trots dat hij zo'n goede deal voor haar kon regelen.
Toen Tamara en Jessie kwamen was het moppie door het dolle heen want er lagen veel cadeautjes onder de boom, de een nog mooier verpakt dan de andere. Ze was niet meer te houden dus zijn we maar begonnen met het uitpakken.
Helaas werd Jessie later op de middag een beetje ziek en kreeg koorts zodat Tamara al vrij vroeg naar huis gebracht werd. Jammer, maar gelukkig was Jessie vanochtend al weer helemaal. opgeknapt zodat ze vanmiddag lekker naar de bioscoop gaan om de nieuwste film van kabouter Plop te kijken.
Later kwamen dus mijn ouders. Ze zijn beiden al in de tachtig maar genieten er ieder jaar van om bij ons te zijn. Toch schrok ik een beetje. Mijn vader zegt de laatste tijd wel vaker dat mijn moeder vergeetachtig word maar gisteren maakte ze onder het eten de opmerking, "dit hebben we wel eens vaker gedaan he? zo met kerstmis met zijn allen met die pannetjes, een paar jaar geleden of zo? Oei... ja mam, dat doen we ieder jaar en jullie zijn er altijd bij hoor! Toen keek ze me wel heel vreemd aan. Ik had het er net met John nog over, ze gaat best hard achteruit. Gaat slechter horen en haar zicht wordt ook steeds minder. Vooral als het donker weer is of een beetje schemerig dan kan ze weinig meer zien. Maar ze geniet gelukkig nog volop van ons gezinnetje dus we blijven haar overal bij betrekken. Afijn al met al was het een hele gezellige dag en was ik heel blij iedereen lekker thuis te hebben.
Het was heerlijk om Bart hier ook te hebben. Vandaag gaat hij naar Maastricht naar zijn eigen ouders maar gisteren zou hij gewoon in zijn eigen huis zijn. Het idee dat hij 1e kerstdag in zijn uppie zou zitten bedierf mijn hele kerstgevoel en na overleg met Kathy hebben we besloten hem hier te vragen en gelukkig wilde hij dat graag. Hij brengt een hoop gezelligheid mee dus was het vanochtend dubbel moeilijk om hem weer te laten gaan, maar ja...dat wisten we.
Kathy is vandaag naar een vriendin in Ridderkerk dus wordt ook dit een lekker relaxed dagje. Het zonnetje schijnt dus gaan we zoals gezegd zo even lekker uitwaaien. En dan morgen weer het leventje van alledag.
gelukkig kerstfeest
Ik wens iedereeen een heel gelukkig Kerstfeest. Maar er wat moois van met degenen waar je van houd! High Tea
John, Bart en Kathy zitten uit te puffen, de kamer is aan kant. Nog even vlug douchen en optutten en dan mag iedereen komen!
Mijn High Tea zit er weer op, helaas! Ik heb nog nooit zoveel leuke reacties gekregen op een etentje als nu. Voor iedereen was het vreemd want niemand had het al eerder gedaan dus ze waren allemaal erg benieuwd.
We waren met 19 volwassenen dus er moest wel het een en ander voor geregeld worden. Zo was het bankstel en de salontafel naar buiten verhuisd en stonden er 4 tafels aan elkaar, gedekt met beige kleden en servetten met rode rozen. Als bloemversiering had ik uit onze kantine 12 lege dubbelfris flesjes meegenomen en deze voor de helft gevuld met water en rode ecoline. In elk flesje stond een rode roos met een witte fresia.
Bij een restaurant waarvan ik de eigenaar goed ken mocht ik al het benodigde servies lenen en ook dat was toevallig met een rood randje en rood kroontje er op. Het stond allemaal schitterend bij elkaar.
Per twee tafels heb ik alle gerechten terug laten komen.
We zijn begonnen met een lente-uisoepje en daarna een verplicht (vooral voor de zwagers) kopje thee. En iedereen deed heel gezellig mee, zelfs de theehaters! Natuurlijk had ik een grote variatie aan soorten thee dus er was voor iedereen wel wat lekkers bij. Na dat eerste kopje kwam ook de borrel op tafel maar sommigen hebben het echt lang aan de thee gezeten.
Ik had van vriendinnen 3 etageres kunnen lenen waarvan er een gevuld was met zelfgebakken scones (een deel met slagroom en aardbeienjam en een ander deel met clotted cream met brandy) en slagroomsoesjes.
De andere etageres waren bovenop gevuld met allerlei soorten bonbons, in het midden met schuimkransjes, chocolade kerstbomen en kleine versierde koekjes. Onderop lagen muffins, brownies, choco- en cocosbollen.
Dan waren er schalen (mooie warme kleuren, gekocht in het tuincentrum) met appeltaart en luxe vlaaien (in 4 soorten), en schalen met petit fours.
Op iedere twee tafels stond een kaasbord met port salud, dana blue, brie, old amsterdam en dadels met mon chou en ook een fruitbord met litches, meloen, peer met roquefort, dadels en witte druiven.
Dan waren er nog schalen met sandwiches (krulsla/bacon-eisalade/tomaat en krulsla/zalm/komkommer. Ik dacht dat ik hier veel te veel van had maar ze zijn bijna allemaal op gegaan.
Ook waren er nog schalen met diverse soorten hartige bladerdeeghapjes.
Als desserts had ik leuke borrelglaasjes met verschillende baverois, creme brullee en gevulde perziken met slagroomsaus. We hebben afgesloten met koffie en thee.
Iedereen vond het hartstikke leuk en origineel! Ik ben niet zo'n figuur wat een hele avond in de belangstelling wil staan op een groot feest maar dit vond ik enig om te doen en ik vond het heerlijk dat mijn gasten zo enthousiast waren. Oh ja, er waren ook nog 3 kleintjes. Voor hen had ik een apart tafeltje gedekt en dat vonden ze schitterend. Verder hebben ze heel veel boven gespeeld en een hut gebouwd in de gang. Ze zijn hartstikke lief geweest, die drie droppies.
Het is al met al voor mij een hele leuke manier geweest om te vieren dat ik 50 wordt. Het is alleen heel jammer dat ik het te druk had om aan foto's maken te denken en ook manlief heeft daar niet bij stilgestaan. We hebben nu alleen een foto waarop de tafel gedekt is, nog zonder het eten er op en eentje waarop een klein gedeelte op de eerste tafels stond. Nu maar hopen dat schoonzus een paar leuke foto's geschoten heeft. Mijn meiden hebben geweldig geholpen en daar ben ik heel blij mee. Ook John en Bart hebben hun steentje bijgedragen en hebben zich suf lopen slepen.
Het deed me goed dat Bart (ex schoonzoon) er bij was. Hij zag er een beetje tegenop omdat hij niet wist hoe de familie zou reageren maar iedereen vond het heel gewoon en ze hadden niets anders verwacht.
Na de soep worden de schalen op tafel gezet en iedereen is nieuwsgierig wat er allemaal ligt.
bedankt!Mijn gastenboek is VOL
en ik moet heel eerlijk bekennen dat ik een ietsepietsie vals gespeeld heb.
Ik opende mijn gastenboek en zag dat de teller op 999 stond. Toen heb ik direct mijn dochter gebeld op der werk en gezegd dat ze als de wiedeweerga naar mijn space moest om een berichtje achter te laten. En dat heeft ze dus gedaan.
Keetekind, dank je wel voor de 1000e bijdrage aan het boek.
Maar niet alleen Kathy maar natuurlijk al die lieve spacevriend(innen)en die regelmatig iets gezelligs voor me achterlaten. Allemaal heel erg bedankt.
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|